రమణి కళ్యాణం రివ్యూ..పాజిటివ్ బజ్ అనుకుంటే.. థియేటర్లో సీన్ రివర్స్ అయిందిగా!

Ramani Kalyanam Review: భావోద్వేగాలతో కూడిన కథలను తెరపై ఆవిష్కరించడం ఒక కళ. కానీ, కేవలం వైకల్యాన్ని నమ్ముకుని, బలమైన కథాకథనాలు లేకుండా సినిమా తీస్తే అది ప్రేక్షకుడి సహనానికి పరీక్షగా మారుతుంది. ‘నడవలేని ఒక అబ్బాయి, చూపులేని ఒక అమ్మాయి’ మధ్య సాగే ప్రేమకథ అంటూ భారీ ప్రచారంతో, మే 22న ప్రేక్షకుల ముందుకు వచ్చిన చిత్రం ‘రమణి కళ్యాణం’. విజయ్ ఆదిరెడ్డి దర్శకత్వంలో కైట్స్ క్రియేటివ్స్ బ్యానర్‌పై రూపొందిన ఈ చిత్రం ఎలా డిసప్పాయింట్ చేసిందో ఈ రివ్యూలో చూద్దాం.

కథ ఏమిటంటే?

చిన్నతనంలోనే చూపు కోల్పోయిన సంజన (దీప్షిక చంద్రన్), ఎంతో ఆత్మవిశ్వాసంతో బతుకుతూ పబ్‌లో సింగర్‌గా, రేడియోలో ఆర్జేగా పని చేస్తుంటుంది. నలుగురు అనాథ పిల్లలను, ఒక బామ్మను సాకుతూ కుటుంబాన్ని లీడ్ చేస్తుంది. మరోవైపు, ఒక ప్రమాదంలో కాళ్లు పడిపోయి, వీల్ చైర్‌కే పరిమితమై డిప్రెషన్‌లో ఉంటాడు రాజ్ (సూర్య వసిష్ఠ). వీరిద్దరి మధ్య పరిచయం కాస్తా ప్రేమగా మారుతుంది. పెళ్లి చేసుకోవాలనుకున్న సమయంలో కథలో కొన్ని ట్విస్టులు వస్తాయి. అసలు రాజ్ గతం ఏంటి? ఆ నలుగురు పిల్లలకు, సంజనకు ఉన్న సంబంధం ఏంటి? చివరికి వీరిద్దరూ ఒకటయ్యారా లేదా అనేదే మిగతా సినిమా.

బోర్ కొట్టించే కథనం

దర్శకుడు ఎంచుకున్న పాయింట్ వినడానికి బాగున్నా, దాన్ని రెండు గంటల పైచిలుకు సినిమాగా మలచడంలో పూర్తిగా విఫలమయ్యాడు. సినిమా ఫస్ట్ హాఫ్ అంతా అసలు కథలోకి వెళ్లకుండా, అనవసరమైన సన్నివేశాలతో సాగతీశారు. ప్రధాన పాత్రల మధ్య లవ్ స్టోరీ ఎక్కడా హార్ట్ టచింగ్‌గా అనిపించదు. ఇంటర్వెల్ లో వచ్చే సీన్ కూడా సెకండ్ హాఫ్ పై పెద్దగా ఆశలు రేకెత్తించలేకపోయింది.

ఇక సెకండ్ హాఫ్ అయితే పూర్తిగా మెలోడ్రామాగా మారిపోయింది. ప్రేక్షకుడితో బలవంతంగా కన్నీళ్లు పెట్టించాలనే దర్శకుడి తాపత్రయం సీన్లలో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ప్రీ-క్లైమాక్స్ ట్విస్ట్ ఊహకందేలా ఉండగా, క్లైమాక్స్ సన్నివేశాలు మరీ హృదయవిదారకంగా మార్చాలనే సాకుతో నత్తనడకన సాగుతూ విసుగు తెప్పిస్తాయి. సందేశం ఇవ్వాలనే ప్రయత్నం మంచిదే అయినా, డ్రామా మితిమీరడంతో సగటు ఆడియన్స్‌కు ఇది తీవ్ర నిరాశను మిగుల్చుతుంది.

నటీనటుల ప్రదర్శన

నటీనటుల విషయానికి వస్తే, అంధురాలిగా దీప్షిక చంద్రన్, వీల్ ఛైర్ బాధితుడిగా సూర్య వసిష్ఠ తమ పాత్రల పరిధి మేరకు కష్టపడ్డారు. కొన్ని సీన్లలో హావభావాలు బాగున్నప్పటికీ, స్క్రిప్ట్ లో బలం లేకపోవడంతో వారి కష్టం వృథా అయిపోయింది. ఎప్పుడూ నవ్వించే శ్రీనివాస రెడ్డిని ఇలాంటి సీరియస్ పాత్రలో చూడటం మాస్ ఆడియన్స్‌కు అంతగా నచ్చకపోవచ్చు. యాంకర్ శ్యామల, లోహిత్ కుమార్ పాత్రలు కేవలం వచ్చిపోయేందుకే పరిమితమయ్యాయి.

సాంకేతిక లోపాలు

సినిమాకు అతి పెద్ద మైనస్ ఎడిటింగ్. యువరాజ్ అందించిన స్క్రీన్ ప్లే లో ఏమాత్రం వేగం లేదు. ఎడిటింగ్ విభాగం థియేటర్లో కూర్చున్న ప్రేక్షకుడి ఓపికను పరీక్షించేలా ఎన్నో ల్యాగ్ సీన్స్‌ను అలాగే వదిలేసింది. రామ్ జగదీశ్ డైలాగ్స్ కొన్ని చోట్ల అవసరానికి మించి ప్రాసల కోసం పాకులాడినట్టు అనిపిస్తాయి. పాటలు పూర్తిగా యావరేజ్, ఏ ఒక్కటీ రిజిస్టర్ అవ్వదు. బ్యాక్‌గ్రౌండ్ మ్యూజిక్ పాతచింతకాయ పచ్చడిలా సాగింది. నిర్మాణ విలువలు పర్వాలేదనిపించినా, కథలో దమ్ము లేనప్పుడు ఎంత ఖర్చు పెట్టినా లాభం లేదని ఈ చిత్రం నిరూపించింది.

ప్లస్ పాయింట్స్

* నటీనటుల ప్రయత్నం
* సినిమాటోగ్రఫీ

మైనస్ పాయింట్స్

* నీరసంగా సాగే కథ, కథనం
* తీవ్రమైన ల్యాగ్ సీన్స్ (సాగతీత)
* మితిమీరిన మెలోడ్రామా
* ఆకట్టుకోని సంగీతం

చివరిగా

‘రమణి కళ్యాణం’ శారీరక లోపాలున్న ఇద్దరి మధ్య సాగే నీరసమైన, బోర్ కొట్టించే ప్రేమకథ. రొటీన్ సినిమాలను పక్కన పెట్టినా, కనీస వినోదం, వేగం లేని ఇలాంటి స్లో-పేస్ సినిమాలను థియేటర్లలో చూడటం కష్టమే. ఓవరాల్‌గా ఈ వీకెండ్‌కు ఈ సినిమాను స్కిప్ చేయడమే బెటర్!

Ramani Kalyanam Movie Review And Rating : 1.75