Indian Food Culture: మనమంతా ఎంతో ఇష్టంగా తినే పూరీలు, ఇంట్లో పండగొచ్చినా ఆదివారం వచ్చినా కచ్చితంగా ఉండాల్సిన బిర్యానీ, అలాగే ఏ కూరలోనైనా కారం కోసం తప్పనిసరిగా వాడే మిరపకాయలు.. ఇవన్నీ మన రోజూవారీ జీవితంలో ముఖ్య భాగమైపోయాయి. వీటిని మనం తరతరాలుగా మన సొంత వంటకాలుగానే భావిస్తూ తింటున్నాం.
కానీ, మనకు ఎంతో ఇష్టమైన ఈ పదార్థాలు అసలు మన భారతదేశంలో పుట్టినవి కావంటే మీరు నమ్ముతారా? అవును, మీరు విన్నది నిజమే. పూర్వం జరిగిన విదేశీ వ్యాపారాలు, దండయాత్రలు, సముద్ర ప్రయాణాల ద్వారా ఇవి వేరే దేశాల నుంచి మెల్లగా మన దేశంలోకి వచ్చాయి. కాలక్రమేణా మన వంట పద్ధతుల్లో కలిసిపోయి మన సొంత రుచులుగా మారిపోయాయి. మరి పరదేశాల నుంచి వచ్చిన ఈ రుచులు మన పళ్లెంలోకి ఎలా వచ్చి చేరాయో ఆ ఆసక్తికరమైన చరిత్ర ఏంటో ఇప్పుడు వివరంగా తెలుసుకుందామా..
సాధారణంగా గోధుమ పిండితో చేసే పూరీ మన దేశంలో చాలాకాలం నుంచే ఉందనే ప్రచారం ఉంది. ప్రాచీన భారతదేశంలో గోధుమ పిండితో రకరకాల వంటకాలు చేసేవారు. కానీ ఈ రోజు మనం తినే బంగాళాదుంప కూర, పూరీ కాంబినేషన్ మాత్రం మనది కాదు. పూరీకి నంజుకునే బంగాళాదుంపలు దక్షిణ అమెరికా ఖండం నుంచి మన దేశానికి వచ్చాయి.
అలాగే పూరీలను నూనెలో వేయించి వండే పద్ధతికి కూడా వేర్వేరు ప్రాంతాల ప్రభావం ఉంది. వేలఏళ్ల క్రితం మన దగ్గర ఉన్న పిండి వంటలకు, ఇప్పటి ఆధునిక పూరీలకు ఎంతో తేడా ఉంది. గోధుమలతో చేసిన రొట్టెలు మనవి అయినప్పటికీ.. వాటికి ఆధునిక రూపాన్ని ఇచ్చి ప్రసిద్ధికి తెచ్చిన క్రమంలో విదేశీ సంస్కృతుల ప్రమేయం కూడా ఉందనేది చరిత్రకారుల మాట.
ఏదైనా విందు ఉందంటే.. మనందరికీ వెంటనే గుర్తొచ్చేది బిర్యానీ. కానీ ఈ అద్భుతమైన వంటకం అసలు భారత్లో పుట్టలేదు. బిర్యానీ అనే పదం పర్షియన్ భాషలోని ‘బిరియాన్’ అనే పదం నుంచి వచ్చింది. దీని అర్థం ‘వండుటకు ముందు వేయించడం’ అని. ప్రాచీన పర్షియా దేశంలో సైనికులకు త్వరితగతిన పోషకాహారం అందించడం కోసం బియ్యం, మాంసాన్ని కలిపి వండేవారు.
అలా మొఘలుల పాలన కాలంలో ఈ పద్ధతి మన భారతదేశానికి అడుగుపెట్టింది. ఇక్కడ లభించే రకరకాల సుగంధ ద్రవ్యాలు, బియ్యం, నెయ్యి వంటి వాటిని కలిపి మన దేశపు రాజుల అభిరుచికి తగ్గట్టుగా బిర్యానీని మార్చారు. అలా పర్షియాలో పుట్టిన బిర్యానీ, మన హైదరాబాద్, లక్నో వంటి ప్రాంతాలకు వచ్చి ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రసిద్ధి చెందింది.
Also Read: ఫ్రిడ్జ్ షెల్ఫ్లపై ఫాయిల్ పేపర్ వేసి చూడండి.. దుర్వాసన, జిడ్డు మరకల బాధే ఉండదు!
మనం ఈ రోజు వంటల్లో వాడే పచ్చి మిరపకాయలు లేదా ఎర్రటి ఎండు మిరపకాయలు లేకుండా మన భారతీయ వంటకాలను ఊహించుకోవడం కూడా కష్టమే. కానీ 16వ శతాబ్దం వరకు మన దేశంలో అసలు మిరపకాయ అనేదే లేదు. అంతకుముందు మన భారతీయులు కారం కోసం కేవలం మిరియాలు, అల్లాన్ని మాత్రమే ఉపయోగించేవారు.
పోర్చుగీసు నావికుడు వాస్కోడిగామా భారతదేశానికి సముద్ర మార్గాన్ని కనుగొన్న తర్వాత, ఆయనతో పాటు పోర్చుగీసు వ్యాపారులు దక్షిణ అమెరికా నుంచి మిరపకాయలను మన దేశానికి తీసుకువచ్చారు. మొదట గోవా ప్రాంతంలో నాటిన ఈ మిరపకాయలు, ఆ తర్వాత భారతదేశమంతటా వేగంగా విస్తరించాయి.
విదేశాల నుంచి మిరపకాయలు రాకముందు మన దేశాన్ని ‘మిరియాల భూమి’ అని పిలిచేవారు. రోమన్లు, ఇతర విదేశీయులు మన దేశం నుంచి మిరియాలను కొనుగోలు చేయడానికి ప్రాకులాడేవారు. అయితే మిరపకాయలు భారత్కు వచ్చాక, ఇక్కడి వాతావరణం వాటి సాగుకు చాలా అనుకూలంగా మారింది.
తక్కువ ఖర్చుతో ఎక్కువ కారం ఇచ్చే గుణం ఉండటంతో మన ప్రజలు మిరియాల స్థానంలో మిరపకాయలను వాడటం మొదలుపెట్టారు. అలా కొద్ది కాలంలోనే భారతదేశంలో ప్రతి కూరలోనూ, పచ్చడిలోనూ మిరపకాయ ముఖ్యమైన దినుసుగా మారిపోయింది. విజయనగర సామ్రాజ్య కాలంలోనూ, ఆ తర్వాత మరాఠాల కాలంలోనూ ఈ కారం వంటకాలు ప్రజల్లోకి బాగా చొచ్చుకుపోయాయి.
ప్రపంచ చరిత్రను గమనిస్తే.. విభిన్న సంస్కృతుల కలయిక వల్లనే ఆహారపు అలవాట్లు రూపాంతరం చెందుతాయి. వేర్వేరు దేశాల నుంచి వచ్చి మన దేశంలో అడుగుపెట్టిన పూరీ, బిర్యానీ, మిరపకాయలు మన వాతావరణానికి, మన మసాలాలకు అనుగుణంగా మారిపోయాయి. బయటి దేశాల నుంచి వచ్చినప్పటికీ.. మన భారతీయ విలక్షణమైన పద్ధతుల్లో వాటిని వండుకోవడం వల్ల ఇవి మన సొంత వంటకాలుగా మారిపోయాయి.
ప్రస్తుతం ప్రపంచవ్యాప్తంగా భారతీయ ఆహారం అంటేనే మిరపకాయ కారం, సుగంధ భరితమైన బిర్యానీ అని అందరూ గుర్తించే స్థాయికి చేరుకున్నాయి. మన దేశపు విభిన్నతకు, సంస్కృతుల సమ్మేళనానికి ఈ వంటకాల చరిత్ర ఒక గొప్ప నిదర్శనం.
Also Read: టైటానిక్ మునిగిపోతుందని 14 ఏళ్ల ముందే తెలుసా? ఆ నవలలో ఉన్నట్టే అక్షరాలా జరిగిందా?
Share
పెద్ది కుటుంబాన్ని పరామర్శించిన కేసీఆర్.. రూ. 2.25 కోట్ల భారీ సాయం ప్రకటన!
రాజమండ్రి కారు ఘటనలో విషాదం.. మెడికో ప్రియాంక కన్నుమూత!
